چه یافت آنکه تور ا گم کرد؟
و چه گم کرد آنکه تو را یافت؟
ای که می بخشی به هر که از تو بخواهد و به هر که نخواهد ؛
تو پناه منی وقتی راه ها با تمام وسعتشان تنگ می شوند .
بی گمان ماه کف دست تو را می بوسد ؛
ور نه در سایه طولانی شب ،
ای که امکان بهار و آبی ،
بی اشارات دو دست تو ، زمین می پوسد ؛
تو چنانی که بهار ،
از دم گرم تو بر می خیزد .
دو چيز را بخاطر بسپار: خدا را و مرگ را
و دو چيز را فراموش كن : نيكي خود را و بدي ديگران را .
(خواجه نصير الدين طوسي)
ز روز گذر كردن انديشه كن
پرستيدن دادگر پيشه كن
به نيكي گراي و ميازار كس
ره رستگاري همين است و بس
(فردوسي)