پــــــرواز

بی گمان ماه کف دست تو را می بوسد ؛

ور نه در سایه طولانی شب ،

ای که امکان بهار و آبی ،

بی اشارات دو دست تو ، زمین می پوسد ؛

تو چنانی که بهار ،

از دم گرم تو بر می خیزد .