وظیفه ما در زندگی در یک کلام تبدیل شدن به معبر است

معبری برای عبور هر نیکی که هستی به ما بخشیده و برای رساندن آن به دیگران یا تسهیمش در میان ایشان ؛

کما اینکه تمام داشته های ما نیز از مسیر انسان های دیگر (اعم از پدر ، مادر ، خانواده ، فامیل ، دوست ،آشنا  ، معلم و مربی و مردم عادی و غریبه) به ما رسیده است ...

چقدر از آنچه هستی به ما بخشیده را میبخشیم؟